Św. Franciszek z Asyżu (1181 - 1226) to jeden z najbardziej znanych świętych na świecie. Z powodu ewangelicznego sposobu życia oraz pięciu ran Chrystusa, które przez dwa lata nosił na swoim ciele - nazwano go żywym Znakiem Ukrzyżowanego Chrystusa lub Drugim Chrystusem. (Stygmaty, nosił na swoim ciele przez pół wieku także kapucyn św. o. Pio). Franciszek był wielkim czcicielem Matki Bożej, którą obrał Królową Zakonu Serafickiego (Franciszkańskiego). Ducha Świętego nazwał Generałem Zakonu, i On stał się Najwyższym Przełożonym braci. Poślubił sobie Panią Ubóstwo i nakazał, by bracia byli jej wierni. Szczególnie ukochał Jezusa Wcielonego, (Dzieciątko Jezus), Mękę Pańską (Krzyż), oraz Eucharystię. Pragnąc ożywić w ludziach miłość do Chrystusa, w noc Bożego Narodzenia 1223 roku urządził w Greccio pierwszy w historii żłóbek. W apostolskich wędrówkach przemierzył całą Italię i dotarł aż do sułtana, aby głosić mu Ewangelię, został tam nazwany Bożym Mężem. Założył trzy zakony (Braci, Sióstr i ludzi świeckich). Pan Jezus obiecał Biedaczynie z Asyżu, że jego rodzina zakonna będzie trwała do końca świata. Św. Franciszka nazwano Bożym wesołkiem, Bratem człowieka i wszystkich stworzeń.

Franciszek napisał do swoich naśladowców:

Idźcie, najdrożsi, synowie, po dwóch w różne strony świata i głoście ludziom pokój i pokutę na odpuszczenie grzechów. Bądźcie cierpliwi w prześladowaniach. Odpowiadajcie z pokorą temu, kto będzie was prześladował. Dziękujcie temu, kto będzie wam złorzeczył (1 Cel 29).